***

Nadeszla noc. Saimona musiałam umyć , nakarmić i uspac .
Okey bierzemy się za robotę.
Wzięłam go do łazienki zamknęłam drzwi i  przygotowałam  wodę dla niego a on w tym samym czasie cały czas sie patrzył na półkę  na której stały wszystkie moje kosmetyki wraz z pomadką :)
Zaniepokoiło mnie to trochę ale po czasie to zignorowałam.
-Saimonku choć pójdziesz się kompa.-powiedziałam z uśmiechem na twarzy.
Saimon przyszedł , rozebrałam go i wlozylam do wanny.
Gdy go umyłam zostawiłam go chwilkę w wannie a ja poszłam  zobaczyć tą  pomadkę co jest z nia nie tak.
Maly caly czas sie patrzył na mnie co ja robię. Dziwnie sie czułam wtedy.
-No dobra wystarczy juz. Wychodzimy z wody.
Maly tak jak prawie każde dziecko przy wycieraniu strasznie płakał wpadłam na pomysł żeby coś mu dać do zajęcia. poszłam z nim po pomadkę i dałam mu od łapczywie porwał mi ją z ręki i uspokoił się nagle , wtedy dokończyłam wycieranie i ubieranie :)

-No dobrze już skończone Saimon . Mówiąc próbowałam mu wyciągnąć z ręki pomadkę .zdziwieniem 

+ góle nie miał zamiaru jej wypuścić strasznie mocno ją trzymał. Po chwili mu uległam i zostawiłam mu tą pomadkę .

Gdy go usypiałam  nadal trzymał tak mocno tą pomadkę jak by się bał ze ktoś mu ją weźmie, po chwili usną z pomadką przytuloną do policzka , tak słodko wyglądał jak nie winne zwykłe dziecko lecz to były tylko pozory.
Położyłam go do łóżka a ja włączyłam tv i zaczęłam oglądać  film lecz  taka wykończona byłam że po chwili zaspałam .
Mały przespał  całą noc i obudził się o 7:43. Zdziwiona byłam bo zawsze płakał w nocy i budził się szybko.
No ale wzięłam go przebrałam i zeszłam na dół do kuchni robić śniadanie.
- Saimon co byś zjadł ?? - Zapytałam ze śmiechem wiedząc że on i tak nie odpowie .
Lecz mały podszedł do otwartej lodówki i  wyciągnął szynkę no zdziwiłam się ale i też roześmiałam a on się na mnie tak dziwnie popatrzył, że, aż się przeraziłam. Lecz wzięłam od niego tą szynkę i zrobiłam kanapkę , pokroiłam mu w małe kawałki żeby sam mógł siedzieć i próbować jeść . Postawiłam mu talerzyk z kanapeczkami na stole i wzięłam go na kolana i karmiłam go po czasie sam wziął i jadł . Gdy zjadł wzięłam go zaniosłam do pokoju i nagleeeeeee usłyszałam dzwonek do drzwi.
Poszłam zobaczyć kto to dzwoni.
- Dzień dobry  jest u pani mój syn, myślę ze pani go nigdzie nie oddała , proszę go  mi pokazać !! - Nie znajoma mówiła strasznie szybko i roztrzęsiona chciała zobaczyć synka , od razu pomyślałam ze to Saimona mama .
- No dobrze ale niech się pani tak nie denerwuje , zresztą mam parę pytań do pani .
- Ja się nie denerwuje tylko chcę  odebrać synka .
- Niech pani wejdzie do środka , mały się bawi teraz ... Nie będziemy mu przeszkadzać.- Powiedziałam lekko zdenerwowana.
- No dobrze.
Mama Saimona weszła do domu  lecz stanęła tylko w korytarzu i niechciała iść dalej.
- Dlaczego pani nie wejdzie dalej?? - Zapytałam.
- Nie chcę pani kłopotów robić tylko chcę odebrać synka.
-  Własnie chciałam o tym porozmawiać. Co pani sobie myśli?
- O czym ?
- Jak to oczym ? Dziecka się nie zostawia tak jak zabawkę znudziło mi się więc go na chwile komuś podrzucę ?? Tak to było ??
- No... no ....no....  ale ja nie chciałam lecz musiałam moja mama zachorowała i musiałam jej pomóc  a dziecko by nie zniosło takiej długiej podróży.
- Aha no a nie ma pani jakieś rodziny tutaj w pobliżu ?? Miałam już zamiar iść na policje z nim lecz coś mi mówiło ze przyjdzie ktoś po niego . Ktoś inny od razu by tak zrobił . Pani jest nieodpowiedzialna. I co teraz pani myśli ze go tak weźmie i odejdzie??  

-Taki miałam plan no przepraszam za niego pewnie pani dokuczał i wgl.

- nie tylko przeraziła mnie jedna sytuacja.

-Jaka ?? Zapytała ze zdziwieniem .

I opowiedziałam jej sytuacje w łazience przy lusterku gdy rysowal pomatka.

A ona nawet się nie zdziwiła .

-To nic strasznego w domu tez tak rysuje .-powiedziała ze śmiechem.

Wtedy dziwnie się poczułam.

-Nie jest to dla pani dziwne taki mały chłopczyk i takie rzeczy i wgl rysuje ? 

Po chwili pszyszedl do nas Saimon ona go przytulia i zaczęła go ubierać. Maly cały czas sie patrzył na mnie. 

-Dobrze my dziękujemy.-powiedziała i wyszla.

A mnie ogarną smutek i samotność. Przez te trzy dni zdążyłam  tego małego brzdąca polubić  , czułam się wtedy jakbym była matką.

Była  godzina 16 :00 jak zadzwoniła Amelia.

Po rozmowie z Amelią poszłam się ogarnąć czyli pomalować i ubrać. Musiałam się ciepło ubrać bo strasznie było zimno na polu.

Po jakimś czasie już byłam gotowa do wyjścia i ubrałam buty wzięłam torebkę i  zaczęłam otwierać drzwi gdy zobaczyłam na ścianie mały napis ja tu wrócę , był on napisany pomadką taką jaką wziął sobie Saimon .

Przeraziłam się i rozmyślałam co to może znaczyć .

Ale przypomniałam sobie , że Amelia na mnie czeka więc szybko wyszłam z domu. Całą drogę do Amelki myślałam co to może znaczyć 100 myśli miałam  w głowie na raz.

Dotarłam cała roztrzęsiona do domu Amelki. 

No to tyle  w tym rozdziale ... Z góry przepraszam ze długo nie było *** rozdziału no ale nie miałam czasu .

Zapraszam  do komentowania , co myślicie o tym rozdziale :)